چگونه صرافی های کریپتو می توانند بدون ریسک باشند

مشروح:

اخیراً به ما یادآوری شده است که بازارها، به همان اندازه که به آنها تکیه می کنیم، در عمل از ایده آل فاصله دارند. برای یک چیز، ریسک تسویه بازارهای عمده سهام به طور فزاینده ای می تواند اقتصاد جهانی را از بین ببرد. این به دلیل افزایش تعداد معامله‌گرانی است که گهگاه از رسانه‌های اجتماعی برای تبانی، مانند GameStop استفاده می‌کنند.

از سوی دیگر، بازارهای ارزهای دیجیتال مانند FTX به دلیل عدم پوشش کامل حضانت، ضررهای زیادی را به کاربران وارد کرده‌اند. این مسائل ناشی از روشی است که بازارهای الکترونیکی کنونی به سادگی به عنوان کپی‌هایی از بازارهای تبلیغاتی باز و مبتنی بر کاغذ طراحی شده‌اند - و همچنین، از قضا، از این واقعیت که همه بازارهای اصلی ارزهای دیجیتال به‌طور بی‌سابقه‌ای متمرکز ساخته شده‌اند.

حتی تعهد به پوشش کامل، البته، برای پرداختن به ریسک نگهداری کافی نیست - کسانی که یک صرافی را اداره می کنند می توانند به راحتی با دارایی های آن فرار کنند. و حتی اگر هم ریسک تسویه حساب و هم ریسک نگهداری حل شود، عدم تقارن اطلاعات همچنان یک مشکل باقی می ماند. دسترسی به اطلاعات بسیار ارزشمند در مورد معاملات و معامله گران منحصراً برای کسانی که امروزه انواع بازارها را اداره می کنند در دسترس است. این داده‌ها تا حدودی شبیه به داده‌های مصرف‌کننده در Web2 در مقابل Web3، پتانسیل زیادی برای انواع دستکاری‌های مخفیانه در بازار دارند. در حال حاضر هیچ راهی برای اثبات این منفی وجود ندارد که از این اطلاعات به طور کلی به ضرر معامله گران و بازارها سوء استفاده نمی شود.

دیوید چاوم، پیشگام در رمزنگاری و حفظ حریم خصوصی و فناوری های رای گیری ایمن، خالق و بنیانگذار شبکه xx است. در سال 1995، شرکت او، DigiCash، eCash، اولین ارز دیجیتال را ایجاد و به کار گرفت که از پروتکل امضای کور Chaum استفاده می‌کرد. این مقاله بخشی از مجموعه Crypto 2023 CoinDesk است.

مکانیسم بازاری که در زیر معرفی می‌کنم این مشکلات را حل می‌کند. این هیچ خطر نگهداری یا ریسک تسویه حساب ندارد و اطلاعات معامله گر فقط در اختیار خود معامله گران مربوطه است.

در اینجا به نوع اساسی بازار معمولاً «بازار تماس» گفته می‌شود. به عنوان مثال، چنین بازارهای حراج دوره ای امروزه در دوره های افتتاح و بسته شدن نزدک مورد استفاده قرار می گیرند. معامله گران آنچه را که باید در این دوره های معاملاتی درخواست های تراکنش مهر و موم شده ارائه کنند. تنها پس از پایان دوره، درخواست‌ها در واقع بدون مهر و موم می‌شوند، یک قیمت واحد از روی درخواست‌ها محاسبه می‌شود و معاملاتی که باید با آن قیمت تسویه شوند، انجام می‌شود.

برای حفظ اطلاعات معامله گر از اپراتور مبادله در راه حل اینجا، قیمت تسویه بازار توسط یک محاسبات به اصطلاح چند جانبه (MPC) محاسبه می شود. این اصطلاح توسط من برای توصیف تکنیک‌های رمزنگاری که امروزه به طور فزاینده‌ای استفاده می‌شوند، ابداع شد. اینها اجازه می دهند چندین ورودی رمزگذاری شده توسط یک الگوریتم توافق شده به یک خروجی متن واضح تبدیل شوند. "محاسبات" در واقع توسط خود پروتکل رمزنگاری انجام می شود به طوری که هیچ طرف نمی تواند ورودی های رمزگذاری شده ارسال شده را رمزگشایی کند، اما همه طرف ها می توانند مطمئن باشند که خروجی متن واضح دقیقاً از همان ورودی ها به درستی محاسبه شده است.

اگرچه امروزه اکثر سهام و کالاهای سنتی عمدتاً در بلاک چین ها ارائه نمی شوند، اما تعداد کمی از آنها مانند صرافی سوئیس Sixth هستند. با این حال، در این سیستم، برای پرداختن به ریسک تسویه و نگهداری، همه دارایی‌های معامله شده روی بلاک چین نگهداری می‌شوند. به عنوان مثال، زمانی که جفت مورد معامله بیت کوین در برابر دلار است، بیت کوین، البته، در حال حاضر روی یک بلاک چین است و دلار روی یک بلاک چین استیبل کوین دلار است. به عنوان بخشی از فرآیند ارسال یک پیشنهاد یا درخواست، دارایی به کیف پولی در بلاک چین اصلی آن دارایی منتقل می شود. اما چنین کیف پول هایی ساخته شده اند تا تحت نظارت مشترک صرافی و معامله گر قرار گیرند - به اصطلاح کیف پول های "multisig". ارزش آنها فقط با همکاری آن دو نهاد قابل انتقال است.

هنگامی که محاسبات چند جانبه قیمت تسویه بازار را همانطور که در بالا ذکر شد نشان داد، برخی از کیف پول‌های multisig معامله می‌شوند و بقیه بازپرداخت می‌شوند. پیشنهادات بالاتر از قیمت تسویه، و همچنین درخواست های زیر قیمت تسویه، با قیمت تسویه در یک بازار تماس معمولی معامله می شود. پیشنهادها و درخواست‌های غیرقابل معامله منجر به بازپرداخت دارایی‌های موجود در کیف پول multisig مرتبط به معامله‌گری می‌شود که آنها را در آنجا قرار داده است. دستیابی به چنین بازپرداخت‌هایی آسان است: اپراتور صرافی به سادگی کلیدهای خود را برای همه مولتی سیگ‌ها که اثبات دانش صفر ارائه شده توسط یک معامله‌گر معین نشان می‌دهد، نشان می‌دهد که قیمت خاصی که به‌صورت رمزنگاری شده توسط آن معامله‌گر متعهد شده است، کلیدهای خود را نشان می‌دهد. (برای اطمینان از مساوی بودن تعداد خریداران و فروشندگانی که معامله می‌کنند، می‌توان قطع‌های متفاوتی را برای خرید و فروش در نظر گرفت.) کلیدهای صادر شده توسط صرافی برای هیچ‌کسی غیر از معامله‌گر مورد نظر که سپس از آنها استفاده می‌کند بی‌فایده است. برای بازپس گیری کنترل دارایی که متعهد شده اند.

یک راه ساده برای انجام مبادله دارایی‌هایی که در کیف پول‌های چندسایگ قفل شده‌اند، بر اساس لات‌های ثابت در یک طرف جفت دارایی است: به عنوان مثال، یک بیت کوین در برابر تعداد متغیر دلار. (معاملات بزرگ‌تر می‌توانند توسط چندین بازار موازی کارآمدتر شوند، هر کدام برای لات‌های ثابت مانند بیت‌کوین دو، چهار، هشت و 16 بیت‌کوین، اما با استفاده از قیمت تسویه‌ای یکسان؛ با این حال، من این توضیح را در ادامه مطلب نادیده می‌گیرم.) مقدار ارزشی که در ابتدا توسط معامله گران به کیف پول های چند علامتی در سمت مقدار متغیر منتقل می شود، به عنوان حداقل «کارمزد تعهد» عمل می کند. هنگامی که قیمت تسویه توسط MPC تعیین شد، معامله‌گران در سمت مقدار متغیر، ارزش اضافی را به کیف پول‌های multisig مربوطه خود منتقل می‌کنند تا مبلغ دقیق مورد نیاز مبادله را تامین کنند.

در نهایت، MPC به‌طور تصادفی همه طرف‌های متقابل باقی‌مانده را جفت می‌کند، هر جفت شامل یک معامله‌گر در طرف پیشنهاد و یک معامله‌گر در طرف درخواست است. سپس به هر جفت اجازه می دهد تا پروتکل «مبادله اتمی» را به صورت دوجانبه تکمیل کند، که در آن تسویه مستقیماً به عنوان بخشی از تجارت رخ می دهد. چنین مبادله ای تنها راهی است که طرفین می توانند ارزشی را که در کیف پول multisig قرار داده اند باز کنند. همانطور که قبلاً اشاره کردم، منجر به این می‌شود که طرف در یک طرف معامله، کیف پول چندجانبه طرف مقابلش را در طرف دیگر معامله حفظ کند. چیزی که من «Liquifinity» نامیده‌ام، یک فناوری مبادله اتمی است که از نظر رمزنگاری در برابر خروج هر یک از طرف‌ها قبل از اینکه کلیدهای انتقال multisig را به طرف مقابل خود بدهد و در نتیجه مبادله را کامل کند، ایمن می‌شود. بنابراین طرف‌هایی که برای قیمتی بالاتر از قیمت تسویه پیشنهاد داده‌اند، معامله‌ای را با طرف‌هایی که به‌طور تصادفی انتخاب شده‌اند انجام می‌دهند که متعهد به درخواست زیر قیمت تسویه هستند. هیچ شخص ثالثی هرگز حضانت ندارد، به این معنی که خطر حضانت وجود ندارد. و تجارت "اتمی" است - تسویه همزمان با معامله - به معنی بدون خطر تسویه.

همچنین ببینید: Crypto 2023: این فصل تحریم ها است | نظر

اگر، با این حال، کسانی که صرافی را اداره می کنند می توانند یاد بگیرند که چه کسانی با پیشنهادات یا درخواست های خاص مرتبط هستند، این اطلاعات می تواند به آنها اجازه دهد تا بازار را دستکاری کنند، مانند یادگیری موقعیت های تقریبی و الگوهای معاملاتی شرکت کنندگان. برای حل این مشکل، چیزی که من «اختلاط» نامیده‌ام برای همه ارتباطات بین معامله‌گران و صرافی استفاده می‌شود. اختلاط پنهان می کند که چه کسی کدام پیام را ارسال یا دریافت می کند. علاوه بر این، هویت معامله گر نباید با شناسه کیف پول دارایی های اساسی مورد معامله مرتبط باشد. به این ترتیب، هر گونه هویت کاربر دائمی از معاملات، که در پشت تراکنش‌ها قرار دارد، حذف می‌شود، که می‌تواند منبع اطلاعات مفیدی برای هر کسی باشد که قصد دستکاری بازار را دارد.

تبانی بین یک صرافی و معامله‌گران، یا حتی اخاذی احتمالی از معامله‌گران توسط یک صرافی، هر چند در بسیاری از تنظیمات غیرقابل تصور باشد، می‌تواند با اوراق قرضه ارسال شده توسط بورس تضمین شود. اوراق قرضه فقط باید برای قرار گرفتن در معرض یک دور از بازار تماس کافی باشد، زیرا چنین سوء استفاده‌هایی قبل از دور بعدی آشکار می‌شود. این امر حداکثر پشتیبانی از چنین مبادلاتی را بسیار کاربردی می کند. این در تضاد شدید با الزامات غیرعملی اوراق قرضه برای تسویه معمولی یا حتی برای ترتیبات مبادله ای با دوره های طولانی است که در طی آن خطرات می توانند انباشته شوند.

این یک راه کاملاً قابل تعمیم برای تحقق بازار برای جفت دارایی است. این شامل راه حلی برای ریسک نگهداری و تسویه حساب است. و از دستکاری از طریق عدم تقارن اطلاعاتی با اطمینان از اینکه تمام جزئیات برای معامله گران خصوصی باقی می ماند، جلوگیری می کند. بلافاصله در بازارهای رمزنگاری که نیاز فوری و شدیدتر احساس می شود، قابل اجرا است. پس از استقرار، نشان می‌دهد که بازارهای سنتی می‌توانند به طور قابل توجهی از اتخاذ چنین بهترین شیوه‌های ارز دیجیتال سود ببرند.